ΣΥΜΒΟΛΑ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗΣ

«Κλειδωμένα όνειρα».  «Γόρδιοι δεσμοί». Αλλά και ανελευθερία από τις εσωτερικές αλυσίδες που ο άνθρωπος συνήθως δεν βλέπει

Η κυψελοειδής, βαθμιδωτή και γραμμική δομή της εκπαίδευσης εμποδίζει τη συνεργασία, ενισχύει την απομόνωση και τον στείρο προστατευτισμό

Στην παραδοσιακή αλλά και στην κυρίαρχη σχολική ηγεσία συμβολίζει την εξωτερική εικόνα της. Ο/ η διευθυντής/ ντρια ακολουθεί το σύστημα επιβολής εξουσίας χωρίς να λειτουργεί στο πλαίσιο μιας παιδαγωγικής ή μετασχηματιστικής ηγεσίας

Η τραυματίζουσα εκπαίδευση. Το τυποποιημένο και εξετασιοκεντρικό σχολείο εξασθενίζει τη σκέψη των μαθητών/τριών. Το σχολείο που «τρώει» τα παιδιά του

Αποστειρωμένη εργαστηριακή μάθηση. Επίδειξη πειράματος χωρίς συμμετοχή. Ο μαθητής ως θεατής σε μία γνώση στείρα, αποκομμένη από την πραγματική ζωή

Όσο πιο κλειστό κρατάμε το εκπαιδευτικό σύστημα σε εθνικές αγκυλώσεις, τόσο πιο πολύ «ξεσκίζουμε» την πολιτισμική μας ταυτότητα. Η συνοριακή παιδαγωγική στοχεύει στην κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα ατόμων ή ομάδων που διαχωρίζονται από τα κάθε μορφής «αόρατα» σύνορα

Κρεμάω την καρδιά μου και «φοράω» το σύστημα. Υιοθέτηση του συστήματος χωρίς συναισθήματα τα οποία δεν ταιριάζουν με το «κύρος» του εκπαιδευτικού που κατέχει τη γνώση της «σοβαρής» επιστήμης του

Καλός μαθητής/ μαθήτρια είναι εκείνος που εξακολουθεί να απομνημονεύει την παρεχόμενη γνώση και να επιβραβεύεται γι’ αυτό ποικιλοτρόπως

Έτοιμη τροφή. Το εφήμερο και αναλώσιμο είδος γνώσης που προσφέρει το κυρίαρχο σχολείο. Αλλά και η γνώση που δεν ανοίγει επαγγελματικές προοπτικές. Από το πτυχίο στην ανεργία

Συμβολίζουν την εθνοκεντρική εκπαίδευση. Όσο πιο πολύ τις  «σφίγγουμε» τόσο περισσότερο ορθώνουν φράχτες γύρω και μέσα της

Ηλεκτρονική μάθηση που αν δεν ξεφύγει από το τεχνολογικό της DNA μετατρέπει τους/ τις μαθητές/ τριες σε «άδεια δοχεία» και τους παγιδεύει

Το σχολείο υποτάσσει την ελευθερία των αισθήσεων και του μυαλού και μας μαθαίνει να «βλέπουμε» ό,τι εκείνο θέλει.

Παθητική πρόσληψη της γνώσης  χωρίς την αυτενέργεια του / της μαθητή/ τριας. Αναποδογυρίζοντάς την, παριστάνει την ενεργητική μάθηση («μαθαίνω πώς να μαθαίνω»)

Το σχολείο αφού «αναπαράγει» πολιτισμό, μπορεί και να «παράγει.» Η εκπαίδευση είναι δύναμη

«Τραπεζική» αντίληψη της εκπαίδευσης. Η εκπαίδευση γίνεται μια πράξη αποταμίευσης, όπου ο/ η εκπαιδευτικός είναι ο/ η καταθέτης και οι μαθητές/ μαθήτριες το ταμιευτήριο

«Ποτέ ξανά». Σύμβολο του φεμινισμού εναντίον των παράνομων αμβλώσεων.  Κατάργηση του κουδουνιού (απομεινάρι της εργασίας στην φάμπρικα) στο σχολείο του 21ου αιώνα και αντικατάστασή του με μουσική στην έναρξη-λήξη και στα διαλείμματα

Κάθε μορφή επιβράβευσης που παρέχει το σχολείο για όσους /ες μαθητές/ τριες «υποτάσσονται» πλήρως στο σύστημα της έτοιμης γνώσης και της αξιολόγησής της

«Παιχνίδια» ηγεσίας και ηγεμονίας στο σχολείο. Η κριτική παιδαγωγική αμφισβητεί την εξουσία, καθώς εξετάζει και επανεξετάζει  συστηματικά την επιβολή της στη σχολική μονάδα, εντοπίζοντας την εκμετάλλευση στα «αλλοτριωμένα και καταπιεστικά» της αποτελέσματα.  Συναδελφικά «μαχαιρώματα»

«Μετρήσιμη» γνώση. Αξιολόγηση του πτυχίου με γνώμονα την «αγοραστική» του αξία στην αγορά εργασίας

Η μάθηση είναι εγκαθιδρυμένη εντός του κοινωνικού και πολιτισμικού πλαισίου αναφοράς του/ της μαθητή/ τριας. Ωστόσο, επιτυγχάνεται μέσα σε κοινότητες πρακτικής. Εγκαθιδρυμένη μάθηση. Αγκυροβολημένη διδασκαλία. Η γνώση ως αποτέλεσμα της συνεργατικής μάθησης

Ο/ η εκπαιδευτικός και ο/ η μαθητής/ τρια ως μηχανή. Η πειθάρχηση του σώματος και του πνεύματος. Ο/ η  δάσκαλος/α ως τυφλό όργανο στην επιβολή πειθαρχίας και ο/ η μαθητής/ τρια ως αντικείμενο επιβολής της

Συμβολίζει τα δικαιώματα των παιδιών. Φροντίδα και προστασία της ζωής (από πείνα, πόλεμο, φυσικές καταστροφές, οποιαδήποτε άσκηση βίας) που οφείλει να προσφέρει το σχολείο σε όλους/ες ανεξαιρέτως τους/τις μαθητές/τριες, πριν από οποιαδήποτε εκπαιδευτική διαδικασία.

Η έλλειψη ζωτικού χώρου της μαθήτριας που εγκλωβίζεται/περιορίζεται από το κυρίαρχο κοινωνικοπολιτισμικό σύστημα

Ο ενταφιασμός της μάθησης. Η «νεκρή γνώση». Η εκπαίδευση, ως ένας άταφος νεκρός. Ατέρμονες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις που «ξηλώνονται» από τον/ την εκάστοτε υπουργό παιδείας

«Σωροί από τούβλα». Η γνώση ως «κανονικοποίηση», «τυποποίηση» και «ομογενοποίηση». Τα τεστ και οι τυποποιημένες εξετάσεις υπαγάγουν τη γνώση σε μια στείρα απομνημόνευση

«Μέθοδος του ελβετικού τυριού». Οι ελλείψεις ή τα κενά των σχολικών εγχειριδίων μπορούν να συμπληρωθούν με τις ιδέες και την ενεργό συμμετοχή μαθητών και εκπαιδευτικών

Αποτέλεσμα της μάθησης ως μιας τυποποιημένης/ μηχανιστικής διαδικασίας, όπου εκπαιδευτικοί και μαθητές/ τριες συμμετέχουν ως «γρανάζια» στη «γραμμή παραγωγής», χωρίς να «κοινωνούν» με το έργο που παράγουν

Συμβολίζουν το περιτύλιγμα και όχι το περιεχόμενο της μάθησης. Τα εποπτικά μέσα, παραδοσιακά ή σύγχρονα, οφείλουν να συμβάλλουν στην κατάκτηση της γνώσης και όχι στην επίδειξή της

Ελπίδα αναγέννησης του σχολείου μέσα από τις «στάχτες» του. Αναζήτηση εξόδου από τα αδιέξοδά του

Προσανατολισμός του βλέμματος  του/ της επισκέπτη/ τριας στο χώρο, στο πλαίσιο εξερεύνησης και υποστήριξης μιας ανακαλυπτικής μάθησης που θα του/της επιτρέψει να συμμετέχει στο μουσειακό επίτευγμα

«Νεκρή γνώση», εργαλειακή, αποκομμένη από τα ενδιαφέροντα των μαθητών/τριών, οι οποίοι/ες αδυνατούν να την χρησιμοποιήσουν προκειμένου να ερμηνεύσουν τον κόσμο γύρω τους.

“Μικρά ποδαράκια σε μεγάλα παπούτσια». Τα παιδιά από πολύ νωρίς αναγκάζονται να «φορέσουν τα παπούτσια» ενός συστήματος που είναι δυσανάλογο με την παιδικότητά τους.